Przestrzeń, która łączy w sobie warsztat stolarski z miejscami spotkań i budowania relacji. To rodzaj „otwartego warsztatu”, w którym skorzystać można z narzędzi i wsparcia. Można mieć własne projekty stolarskie, ale też naprawić swoje krzesła, meble, obrazy. Mamy na celu popularyzację pracy z drewnem, rozwijanie umiejętności ręcznych. Pełnimy także jeszcze jedną ważną rolę. Otaczamy drugą osobę wsparciem emocjonalnym. Rozmawiamy, słuchamy i pracujemy razem. Ogromna wartość płynie z czasu spędzanego razem. Pijemy razem kawę w przerwie prac i jemy ciastka. Do stolarni zapraszamy również ojców z dziećmi. Także młodzież, która często pierwszy raz ma kontakt z wykonywaniem prac ręcznych.
Stolarnia Społeczna na co dzień jest pod opieką czterech wolontariuszy, których pasją jest stolarstwo. Można umówić się na konkretny dzień z opiekunem warsztatu i pod opieka fachowca skorzystać z naprawy mebla. Wykorzystywana jest również do celów parafii np. do budowy skrzyń drewnianych do ogrodu parafialnego, ławek z palet, domków dla pszczół.
Spotkania: środy 15:30-17:30; czwartki 8:15-9:30
tel.kontaktowy: Ewa 606 374 910
Stolarnia Społeczna św. Józefa to jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc franciszkańskiej Wspólnoty Działania na olsztyńskim Zatorzu.
To przestrzeń, w której rzeczy odzyskują życie, a ludzie odzyskują sens i wspólnotę.
Nie jest to zwykły warsztat – to miejsce spotkania, pomocy i tworzenia dobra.
Powstała w duchu Laudato si’, z przekonania, że naprawianie przedmiotów i relacji jest częścią tej samej troski o świat stworzony.
To pracownia, w której duch św. Józefa – patrona rzemieślników i ludzi pracy – łączy się z franciszkańską prostotą i ideą ekologii integralnej.
Jak powstała Stolarnia Społeczna
Stolarnia została uruchomiona w 2024 roku dzięki zaadaptowaniu dawnego garażu klasztornego przy ul. Wyspiańskiego 4.
Franciszkanie, przy wsparciu wolontariuszy i mieszkańców Zatorza, przeprowadzili gruntowny remont i wyposażenie pomieszczenia w niezbędne narzędzia stolarskie.
Inwestycja została częściowo sfinansowana z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a w dużej mierze z funduszy Prowincji św. Franciszka z Asyżu w Poznaniu oraz środków pozyskanych lokalnie.
Oficjalne otwarcie odbyło się 13 kwietnia 2024 roku, wraz z inauguracją sali edukacyjnej „Dom Jose”. W wydarzeniu wzięło udział ponad 150 osób – mieszkańców Olsztyna, wolontariuszy, uczniów i przyjaciół wspólnoty.
Od tego momentu Stolarnia stała się otwartą przestrzenią pracy i spotkań – dla wszystkich, którzy chcą się uczyć, tworzyć i pomagać.
Na czym polega jej działalność
Stolarnia Społeczna to warsztat otwarty dla mieszkańców, w którym można:
-
naprawić meble i przedmioty z drewna,
-
nauczyć się prostych technik stolarskich,
-
pracować wspólnie nad projektami społecznymi,
-
odnawiać stare przedmioty i nadawać im nowe życie.
Nie jest to zakład usługowy, ale miejsce sąsiedzkiej pomocy i edukacji.
Zamiast wyrzucać zepsuty stołek – można go tu naprawić.
Zamiast kupować nowy mebel – można odnowić stary.
Zamiast działać w samotności – można robić to razem, ucząc się od innych.
Wspólne działania obejmują także projekty dla parafii i osób potrzebujących:
remonty starych ławek, naprawę drzwi, wykonanie półek i regałów do Podzielnika, a także drobne prace dla seniorów i osób z niepełnosprawnościami.
Wyposażenie i możliwości
Warsztat jest profesjonalnie wyposażony, ale zachowuje przytulny, wspólnotowy charakter.
Na miejscu znajdują się m.in.:
-
blaty robocze i koziołki,
-
wkrętarko-wiertarki i szlifierki,
-
narzędzia ręczne: młotki, ściski, kątowniki, miary, skrobaki, pędzle, kleje i materiały do renowacji mebli.
Całość została zorganizowana tak, by mogli z niej korzystać zarówno doświadczeni majsterkowicze, jak i osoby bez wcześniejszego przygotowania technicznego.
Każdy może przyjść, nauczyć się obsługi narzędzi i – z pomocą wolontariuszy – wykonać swoją pierwszą naprawę.
Dla kogo jest Stolarnia Społeczna
Adresatami działań są mieszkańcy Zatorza i całego Olsztyna:
-
seniorzy, którzy chcą pozostać aktywni i podzielić się doświadczeniem,
-
osoby bezrobotne lub po kryzysach życiowych, dla których praca manualna jest formą terapii,
-
młodzież, która chce nauczyć się praktycznych umiejętności,
-
wolontariusze, którzy pragną pomagać innym,
-
osoby wykluczone społecznie, w tym bezdomni – zaproszeni do współpracy przy odnawianiu mebli i sprzętów.
W stolarni spotykają się różne pokolenia i światy.
Starszy pan uczy młodych, jak trzymać dłuto, a uczeń pokazuje seniorce, jak używać wkrętarki.
W ten sposób powstaje wspólnota pracy i wymiany doświadczeń, w której każdy ma coś do dania.
Ekologia i duch św. Franciszka
Stolarnia to nie tylko warsztat – to laboratorium franciszkańskiej ekologii.
Każda deska, każdy mebel i każdy wkręt mają tu swoje drugie życie.
Naprawianie zamiast wyrzucania to nie tylko oszczędność zasobów, ale też znak duchowej postawy – wdzięczności i szacunku dla stworzenia.
Franciszkanie uczą, że „rzeczy nie są śmieciami – śmieciami stają się, gdy przestajemy je potrzebować”.
W stolarni rzeczy odzyskują sens, a ludzie – wiarę w to, że z prostych czynności można tworzyć dobro wspólne.
Wymiar społeczny i duchowy
Stolarnia Społeczna św. Józefa to również miejsce spotkań i rozmów.
Tu przy stole warsztatowym ludzie rozmawiają o życiu, pomagają sobie, uczą się współpracy.
Często to pierwsze miejsce, gdzie ktoś po długim czasie samotności odważa się znów przyjść do innych.
Dla osób po kryzysach, uzależnieniach czy doświadczeniach bezdomności praca przy drewnie staje się formą terapii – powolnego odzyskiwania rytmu, cierpliwości i zaufania.
Jak mówi jeden z wolontariuszy:
„Tutaj uczymy się, że drewno ma swoje sęki – jak człowiek. Ale można je oszlifować, nie wyrzucając całego kawałka.”
Część większej całości
Stolarnia stanowi element większej sieci inicjatyw prowadzonych przez franciszkanów: obok Szwalni Społecznej, Starej Pralni, Jadalni dla Seniorów, Podzielnika i Domu Jose tworzy strukturę franciszkańskiej „kawiarenki naprawczej”.
To model wspólnoty, w której naprawianie przedmiotów łączy się z naprawianiem relacji i troską o świat.
Wszystkie te działania stanowią praktyczną realizację wizji Kościoła jako „szpitala polowego” – miejsca uzdrowienia i nadziei.
Znaczenie dla parafii i miasta
Stolarnia Społeczna św. Józefa stała się nie tylko warsztatem, ale też symbolem przemiany Zatorza.
Ludzie, którzy przychodzą tam z zepsutym krzesłem, często wychodzą z czymś znacznie ważniejszym – z poczuciem wspólnoty i wartości.
To miejsce przyciąga media, organizacje pozarządowe i innych, którzy chcą uczyć się, jak łączyć ekologię z działaniem społecznym.
Franciszkanie pokazują, że parafia może być nie tylko miejscem modlitwy, ale też centrum przemiany społecznej, gdzie wiara, praca i solidarność spotykają się przy jednym stole – roboczym.
Stolarnia Społeczna św. Józefa to przestrzeń, gdzie drewno pachnie nowym życiem, a każdy, kto przekroczy próg warsztatu, może doświadczyć, że „naprawiając rzeczy, naprawiamy świat”.
To mała pracownia o wielkim sercu – symbol parafii, która działa, tworzy i służy w duchu św. Franciszka.