Rodzina św. Charbela

Rodzina Świętego Szarbela w Polsce to wspólnota o tożsamości monastycznej i rysie charyzmatycznym. Jej misją jest szerzenie Ewangelii słowem i czynem przez modlitwę, głoszenie dobrej nowiny o Jezusie Chrystusie, świadectwo, a także służbę na rzecz bliźniego.

Rodzina Świętego Szarbela w Polsce powołana została dla dzieł ewangelizacji, apostolstwa i miłosierdzia oraz dla posługi na rzecz pogłębionego odkrywania w Kościele rzymskokatolickim fundamentów chrześcijańskiej duchowości, w tym zwłaszcza duchowości ascetycznej i monastycznej.

Czerpiąc z dziedzictwa katolickiego Wschodu, zgodnie z uniwersalną tradycją Kościoła powszechnego, swe wschodnie fundamenty łączy z duchową spuścizną Kościoła Zachodniego.

Szczególnym aspektem tej misji jest tworzenie w parafiach grup formacyjno-modlitewnych opartych na duchowości monastycznej, nawiązującej do dziedzictwa katolickiego Kościoła maronickiego i Zakonu Libańskich Maronitów, którego członkiem był Święty Szarbel.

Rodzina Świętego Szarbela powstała w Libanie, jako owoc osobistego doświadczenia duchowego jej założyciela – Raymonda Nadera – które miało miejsce 10 listopada 1994 roku przed pustelnią Świętych Piotra i Pawła w Annai (Liban), gdzie Święty Szarbel spędził dwadzieścia trzy lata swego eremickiego życia, a następnie została publicznie erygowana dla Kościoła maronickiego przez władzę kościelną w dniu 11 sierpnia 1995 roku.

Istotnym elementem tej tożsamości Rodziny Świętego Szarbela staje się szerzenie przesłania, którym dla współczesnego świata jest życie Świętego Szarbela oraz pozostałych świętych Zakonu Libańskich Maronitów – zwłaszcza przez propagowanie duchowych i moralnych wartości oraz ascetycznej postawy cechujących ich pełne miłości poświęcenie się Bogu.

Członkowie Rodziny Świętego Szarbela, żyjąc w świecie, zgodnie ze swym stanem i powołaniem wcielają w życie praktykę cnót ewangelicznych oraz troskę o rozwój cnót teologalnych, a ich dewiza brzmi: „Być mnichami w sercu świata”.

Przewodniczącym Rodziny Świętego Szarbela w Polsce i jej liderem jest dr hab. prof. UŚ Aleksander Bańka.

Formacja

Formacja w Rodzinie Świętego Szarbela obejmuje dwa etapy: formację podstawową, która zakłada cykl pięcioletni oraz formację stałą, która nie posiada wyznaczonych ram czasowych – ma charakter permanentny i odbywa się po zakończeniu formacji podstawowej.

Formacja podstawowa obejmuje następującą tematykę:

Rok 0: Szczegółowe poznawanie biografii św. Szarbela – jego życia i duchowości – z akcentem na te elementy, które składają się na duchowość Rodziny Świętego Szarbela

Rok 1: Wzrastanie w wierze – cykl spotkań poświęconych kluczowym tematom chrześcijańskiej wiary, które mają na celu pogłębienie wiedzy i uporządkowanie życia, aby móc wejść na drogę wzrostu ku pełni chrześcijańskiej dojrzałości.

Rok 2: Przebudzenie do życia w Duchu Świętym – rok formacyjny poświęcony lepszemu poznaniu duchowej antropologii człowieka oraz fundamentów chrześcijańskiej ascetyki i moralności. Spotkania skoncentrowane są wokół tematyki cnót teologalnych, kardynalnych, a także darów, charyzmatów oraz owocu Ducha Świętego i mają pomóc w pełniejszym otwarciu się na życie poddane Jego prowadzeniu.

Rok 3: Pogłębienie monastyczne – formacja koncentruje się na wprowadzeniu w regularną praktykę życia duchowego przedłużonej modlitwy ze słowem Bożym w oparciu o starochrześcijańską tradycję modlitwy czujności serca. Uczestnicy spotkań poznają nie tylko metodę modlitwy, ale także fundamentalne aspekty monastycznej duchowości i mniszego stylu życia, ucząc się adaptować je do realiów życia w świecie.

Rok 4: Wyposażenie do służby – formacja w tym roku skupia się na kształtowaniu wśród uczestników głównych umiejętności przywódczych, potrzebnych w podejmowaniu i koordynowaniu określonych zadań w Kościele oraz w ramach działań Rodziny Świętego Szarbela. Istotnym aspektem tej formacji jest również edukacja w zakresie umiejętności rozeznawania kształtu swej posługi na rzecz wspólnoty Kościoła, a także psychologicznych podstaw kompetencji interpersonalnych, co ma się przełożyć na budowanie dobrych, zdrowych relacji we wspólnocie.